|
Pióropusz
A może po prostu zaciągnąć się dymem
łyknąć swą gorycz i zapłakać rzewnie
i spojrzeć w niebo krzycząc przekleństwa
pod adresem nieznanym dotychczas
i ludzkie myśli zdławić w zarodku
przydeptać w glebę podkutym butem
a przemilczeniu nadać priorytet
do nieba bram stukając obcasem
A może po prostu dać się zwariować
poddać w tym życiu, skruchą wypełnić
głęboko z szafy wyciągnąć tę chustę
białą od kurzu mych niepowodzeń
zamachać niemrawo całemu światu
prosząc o łaskę wiecznych rycerzy
A może po prostu podnieść się z kolan
wykrzyczeć gwiazdom pieśń buntowniczą
chwycić za oręż i z pióropuszu
wyrwać jedyne maleńkie pióro
by krwią swych wrogów napisać jedyne
na własnej piersi do win przyznanie
|
 |
